Suseł to krewny wiewiórki i świstaka. To śliczne zwierzątko kochające przestrzeń i towarzystwo – żyje w 20-200 osobowych stadach!  Susły lubią słońce i dlatego prowadzą dzienny tryb życia. Wygrzewają się zawsze w pobliżu swoich norek, by szybko czmychnąć do nich w razie niebezpieczeństwa.
Prowadzą aktywne życie susłowe przez około 11 godzin na dobę. Na początku jesieni czas ten skraca się do 7 godzin.
Czas zimowego snu jest u susła wyjątkowo długi  – od października do początków kwietnia). Znacie powiedzenie „spać jak suseł”?  W czasie tego snu temperatura susła spada do 1,8-2°C,  serce bije  zaledwie kilku uderzeń na minutę. Z powodu długości snu nie ma on charakteru ciągłego i susły co 3-20 dni (zależnie od temperatur) budzą się. Te krótkie przerwy powodują zużycie 90% zmagazynowanego w ciele tłuszczu.
Susły, nie tylko w niedzielę, muszą zjeść dobre śniadanie, dobre śniadanie, dobre drugie śniadanie, dobre drugie śniadanie, dobry obiad, dobry obiad, dobry obiad, dobry obiad, dobry deser, dobry podwieczorek, dobry podwieczorek, dobrą kolację, dobrą kolację, ponieważ przed nimi nie tylko ciemna noc, w ciemnej norze, ale już za chwilę zimna zima, w komorze hibernacyjnej. Czas otłuszczania przyszedł jak każdego roku. Dojrzałe nasiona traw, kiełki koniczyny, chrząszcz, żuk, pisklę, jaszczurka, wyka, szczotlicha, koniczyna polna, życica… i tak chrup, chrup i tak mniam, mniam a zadek rośnie. Marzeniem susła jest być XXL, bo to gwarantuje im dobry sen.
Poczytajcie felieton Pana od przyrody pt. Czas otłuszczania.
więcej o susłach
O tym wszystkim dowiedzieliśmy się w czasie wycieczki do Centrum Przyrodniczego w Trzcinicy Wołowskiej. Centrum Przyrodnicze im. Przemysława Czajkowskiego w Trzcinicy Wołowskiej – to niewielki kompleks służący organizacji warsztatów z zakresu czynnej ochrony przyrody. Odwiedziliśmy je 20 lipca 2023 r.
Ugościł nas Krzysztof Konieczny, nasz Pan od przyrody. 
Słuchaliśmy o susłach, nie byle jakich, bo susłach moręgowanych!
Suseł moręgowany (Spermophilus citellus) to niewielki gryzoń z rodziny wiewiórkowatych.
Jego masa z reguły nie przekracza 350 gramów, a długość tułowia 23 centymetrów. Ma niedługi ogonek  – około 1/4 długości tułowia, a jego ciało pokryte jest krótką, szarobrązową sierścią. Taka szorstka wiewiórka. Suseł żyje
Gatunek ten niemal zniknął z obszarów Polski. Był to skutek uboczny zaorywanie pastwisk i ugorów.
Właśnie ten gatunek żyje na tym terenie.
Co prawda susły nie chciały wyjść i pokazać się , ale można było podziwiać bociana, który uczył się latać.
Dziękujemy Krzysztofowi za ugoszczenie w Centrum, oraz za wielką dawkę informacji o przyrodzie.
Każde dziecko otrzymało zestaw survivalowy plecak, lornetkę i latarkę. Będzie jak wypatrywać susły i inne cudaki.